Μικρός Πρίγκιπας

Χαμός, ξύλο, μπάχαλο και κοντάρια. Όμως μαμά φοβάμαι τα δακρυγόνα. Τι να πιστέψω πια μαμά; Τους μασκοφόρους, τους κουκουλοφόρους, τους κρανοφόρους ή τους μισθοφόρους; Δεν έμεινε και τίποτα να ξέρουμε μαμά. Κι από το διπλανό διαμέρισμα ακούω μιαν άλλη μαμά “το κατάλαβες αυτό;” και δευτερόλεπτα μετά ο ήχος από ιδρωμένη παλάμη στο εφηβικό κοριτσίστικο μάγουλο πάνω. 8:35 τι να καταλάβει 9 παρά το παιδί; και τι έκανε δηλαδή τόσο πρωί; Και ξανά η ανοιχτή παλάμη κολλημένη στο μάγουλο. Φτούσου Δία. Τα ζυγιάσαμε κυρίες και κύριοι, άνθρωποι και απάνθρωποι. Βάλαμε από τη μια μεριά μια ψυχούλα και από την άλλη μια τζαμαρία. Τα ζυγιάσαμε και πιο βαριά η τζαμαρία βγήκε. Και ο μπακάλης της γειτονίας μου, που μου παν στη τηλεόραση πως πέθανε πριν μερικές μέρες αυτός, κι η οικογένειά του καταστράφηκε, είπε πως πολιτικό είναι το θέμα. Εσύ τι λες μαμά; Βγήκα με την κιθάρα, χωρίς κουκούλα, την ψαλίδισα για να 'μαι καλυμμένος, έτσι έμαθα, να καλύπτομαι. Δύο ακόρντα μόνο και δύο στίχοι.

there is nothing you can do that can't be done
nothing you can sing that can't be sung
All you need is love, love is all you need..

Ύστερα γίναμε χιλιάδες, με κιθάρες, δύο ακόρντα και δύο στίχους, μόνο. Έξω από 'λες τις βουλές κι όλα τα υπουργεία. Πολιτικό είναι το θέμα μαμά; “Γεια σου..” “Γεια σου και σε σένα μικρέ πρίγκιπα.” Καιρό τώρα χαμένος είναι ο μικρός πρίγκιπας.